Notes from Battersea: a Igrexa de Inglaterra / the Church of England

Foto: Angela Berners-Wilson, a primeira cura inglesa (The Guardian)

Collín como costume escoitar a BBC Radio sempre que teño ocasión para ir practicando a escoita do inglés, que falta me fai. É curioso: neste país teñen bastantes programas de radio nos que o presentador formula un tema de actualidade e a xente chama por teléfono e dá a súa opinión. Moitas horas ao longo do día. Sería unha especie de "Hablar por hablar", pero sobre discusión política, cidadá ou deportiva en vez de sobre temas persoais. Mesmo existe unha emisora, London Biggest Conversation, que se dedica só a iso: a conversar.

Por ese motivo, voume pondo ao día de cales son os temas que os medios seleccionan neste país, o cal fai unha vez máis impresionarse coa capacidade que teñen os medios para construír unha "realidade", a base de selección e enfoque. Sabemos así, por exemplo, que Catalunya e España viven en dúas dimensións mediáticas diferentes. Mais esa é outra historia.

O título desta anotación explícase polo tema que se discutía hoxe na BBC London: a Igrexa de Inglaterra (Church of England), acaba de decidir en votación non permitir que as mulleres sexan bispas (bishops), polo menos durante os próximos 5 anos. Si, que inxusto. Pero non vos sorprende ler que no Reino Unido se está a discutir esa cuestión? Imaxinei por un momento a Rouco Varela falando do tema e tiven que borralo rápido da miña mente porque me parecía demasiado psicotrópico. Na Igrexa de Inglaterra, seica, as mulleres xa poden ser curas. E o debate está na sociedade. Dúas mulleres chamaron á radio. Unha deles explicaba: "É como se dis: non podes entrar neste bar porque es unha muller. A sociedade permitiríao?". Outra contaba que chorou ao saber o resultado da votación, e que estaba convencida de que non se estaba a entender a palabra de Deus, que a Biblia había que interpetala no seu contexto histórico.

Este debate pode ser indicativo do grao de evolución da sociedade? Quen sabe. Pola tarde falaban da destitución de Di Matteo como adestrador do Chelsea e da posibilidade de que Rafa Benítez ou Pep Guardiola ocupasen o seu lugar. E o río Thames baixaba revolto á altura do Albert Bridge.

I've got used to listen to the BBC Radio every time I can so as I can improve my skills in listening english, something actually very necessary for me. It's funny: in England they have lots of radio programs where the presenter sets out a subject of debate and then people call him or her giving their opinion. Lots of hours during the day. It's in some way like the spanish "Hablar por hablar", but focused in politics or sports instead of personal relationships.  They even have a radio network, London Biggest Conversation, doing this all the day.

Thus, I am getting up to date with the subjects selected by the media in this country. It's impressive how the media build a "reality", just selecting and approaching to subjects in a specific way. We know, for instance, that Catalonia and Spain live in different mediatic dimensions. But that's is another story.

The title of this post is connect to the subject that was debated at BBC London this morining: the Church of England has decided through ballot not allowing women to be bishops, at least the next 5 years. Yes, this is unfair. But aren't you impressed knowing that they are discussing about this subject in the UK? I mean, imagine for a moment Rouco Varela the "chief" of the spanish church talking about this. Too unbelievable. Women can, at least, be priests in the UK. And they are debating about this here. Two women called to the radio. One said: "What would you think if someone says: you can't enter to this bar because you're a woman? Would the society approve that?". The other one told the presenter that she cried when she knew the results of the voting, and that they were not understanding the God's words. They Bible had to be interpeted in its historical context, she added.

Can this debate be an indicator of the degree of evolution of a society? Who knows. This evening they have been talking about the resign of Di Matteo as the Chelsea Manager and the possibility of either Rafa Benítez or Pep Guardiola replacing him. And the Thames flew roughly at the Albert Bridge.

[Sorry for my english, I'm trying to improve!]

Nano-Review: "Notes from a Big Country"

Notes from a Big Country by Bill Bryson
My rating: 2 of 5 stars

Quizais demasiado condicionada a lectura por ser unha recolleita de artigos de 3-4 páxinas, o estilo faise divertido ao principio e farta cando levas a metade lida. Acabas vendo ao Bill como o típico vello que se queixa de todo e todo lle parece mal, neste caso sobre Estados Unidos. Ten algúns capítulos moi divertidos, pero a comparación co "A Short History of Nearly Everything" (definitely 5 stars) fai que "Notes From A Big Country" se quede nas dúas estrelas.

Maybe my experience is conditioned by the fact that this book is a collection of 3-4 pages articles, but the thing is the writing style is funny at the begining but upsetting when you are in the middle of the book. Bill seems here the typical grumpy old man complaining about everything, about the United States in this case. The book has some really enjoyable chapters, but when you compare it to "A Short History of Nearly Everthing" (definetely 5 stars) you notice that "Notes From A Big Country" doesn't deserve more than two stars.

View all my reviews

A trip to Barcelona

A trip to Barcelona from Sharif on Vimeo.

Notes from Battersea: Scarborough Fieldtrip

Notes from Battersea: Arrival

To depart for a stay abroad during your PhD is the perfect example of what "leaving your comfort zone" is. New language, new city, new workplace, new people, new geology subjects. And yep, that is the point. A stay abroad is something almost hygienic (as long as you can afford it).

P. S. Not reading galician, catalan or spanish news for a while is having good news.

P. S. 2. How important is the atmosphere to work properly?

A Holywater cover

(Do It Yourself and Lo-Fi Recording)

Destination | Destino | Destinació: London

Hyde Park | Foto: graziano88

Dezaoito anos en Lugo, dez anos en Barcelona, un mes en Zaragoza, sete meses en Madrid... e agora veñen tres meses en Londres. Penso ás veces se coa idade imos fechando pouco a pouco as orellas, os ollos e a pel ás novas realidades que descubrimos. Intento cada día que non sexa así. A estancia en Londres será breve, pero será a primeira vez que viva alén dos Pirineus. Unha semana antes de marchar para alí comezo a visualizar a pequena aventura. Quero contar algún cachiño da miña experiencia alí, por se a alguén lle interesa e porque as sensacións son máis bonitas cando ademais de vividas son contadas. A Ouriceira é mutante!

Eighteen years at Lugo, ten years at Barcelona, a month at Zaragoza, seven months at Madrid... and now three months at London are coming. I sometimes think whether when we grow we gradually close our ears, ours eyes and our skin to new realities that we are descovering. I try not to do it everyday. My stay at London is going to be short, but i's going to be my first time living beyond the Pyrinees. When it only remains a week to depart I start to visualize my little adventure. I want to tell you some pieces of my experience there, just in case somebody is interested in. Also because feelings are greater when they are told apart from being lived. The Ouriceira is mutant!

Divuit anys a Lugo, deu anys a Barcelona, un mes a Zaragoza, set mesos a Madrid... i ara venen tres mesos a Londres. Penso de vegades si amb la edat anem tancant poc a poc les orelles, els ulls i la pell á les noves realitats que descobrim. Intento cada dia que no sigui així. L'estada a Londres serà breu, però serà el primer cop que visqui més enllà dels Pirineus. Una setmana abans d'anar-hi començo a visualitzar la petita aventura. Vull explicar algun trosset de la meva experiència allà, per si a algú li interessa i perquè les sensacions són més boniques quan a més de viscudes són explicades. La Ouriceira és mutant!

Jornada de reflexió | Election silence

(better with headphones | millor amb auriculars)

14+1 reasons to support the Alternativa Galega de Esquerda

Photo: @alternativagz

 (Sorry for my poor english)

1. Because I believe that people from AGE will do what they announce: to be a tool of the citizenship, social movements, platfforms, trade unions and associations that are formulating alternatives to the austericide. Things will change soon if such alternatives are listened at the Parliament.

2. Because we need a galician equivalent (not a copy) of Mònica Oltra: the 1% that are swindleing galician people out must have nightmares with a member of the parliament telling them the truth.

3. Because the complex and rich galician identity is really present in the AGE.

4. Because in order to go beyond the collapse of both the economy and the planet we must start now all together to build a fair society.

5. Because Manuel Rivas gives support to the Alternativa. It can't be a coincidence.

6. Because the economic proposals from AGE are essentially the same than the proposals by the great critical economist Vicenç Navarro.

7. Because it's necessary to open the windows and let the air breath inside the Parliament, increasing its plurality.

8. Because the 2.0 version of Beiras has improved its original version, when some kids listened to him at the meetings.

9. Because people from Anova and Esquerda Unida have proved to have open eyes and open mouths to the social and political activation that is now taking place, with the shape of  new mutant and liquid social movements. The Alternativa Galega shall be hard and flexible at the same time.

10. Because the updating in shape and essence, the cooperative will, is present, in part thanks to the Espazo Ecosocialista.

11. Because Manuel Dios, the president of the Seminario Galego para a Paz is inside the Alternativa.

12. Because people from BNG will activate their best will and their best work when they see that we can better govern the country all together, arms together inside the extense and varied 99% society.

13. Because I want La Voz de Galicia to fail in its effort to give chance to AGE in order to maintain the PP majority. They must receive a more demanding and critical society, a society against the privilege of the big news corporations.

14. The uncucumbering reason: Why? Because. Because I like it, because I want it, yes, because I feel it inside.

+1. Manifest of the cultural workers supporting the Alternativa Galega de Esquerda.

14+1 motius pels quals dóno suport a Alternativa Galega de Esquerda

Foto: @alternativagz

 1. Perquè confio que AGE complirà el que pregona: ser una eina de la ciutadania, moviments socials, plataformes, sindicats i associacions que plantegen alternatives a l'actual austericidi. Si aquestes alternatives s'escoltan ben fort al Parlament, les coses canviaran més aviat que tard.

2. Perquè necessitem un equivalent gallec (no còpia) de Mònica Oltra: que els qui estafen a les gallegues tinguin malsons amb una parlamentària qui els hi canta les veritats.

3. Perquè la complexa i rica identitat gallega està molt present a l'AGE.

4. Perquè per superar el col·lapse de l'economia i del planeta cal començar ja la construcció d'una societat més justa entre totes.

5. Perquè l'escriptor Manuel Rivas dóna suport a l'Alternativa. No pot ser casual.

6. Perquè les propostes econòmiques d'AGE coincideixen en una part enorme amb les del gran economista crític Vicenç Navarro.

7. Perquè cal obrir les finestres i que corri l'aire fresc pel Parlament, que augmenti la pluralitat.

8. Perquè la versió 2.0 de Beiras ha superat la versió inicial que alguns anàvem a veure als mítins quan èrem adolescents.

9. Perquè les persones d'Anova i Esquerda Unida estan demostrant tenir els ulls i les orelles obertes a l'activació social i política que s'està produïnt en forma d'indignació i nous moviments socials mutants i líquids. L'Alternativa Galega haurà de ser forta i flexible a la vegada.

10. Perquè la renovació de formes i fons, la voluntat cooperativa front a la competitiva, és present, gràcies en part a l'Espazo Ecosocialista.

11. Perquè el president del Seminario Galego para a Paz, Manuel Dios, forma part de l'Alternativa.

12. Perquè el BNG activarà la seva millor voluntat cooperativa i la seva millor feina quan vegi que entre totes podem gobernar millor el país, ben agafats els nostres braços a l'extensa i variada societat del 99%.

13. Perquè vull que la jugada de La Voz de Galicia de donar protagonisma a Alternativa se li giri en contra, i creixi una societat més exigent i crítica, amb una majoria social que estigui en contra dels privilegis dels grans grups mediàtics.

14. La raó incogombrable: com deia Celso Emilio Ferreiro, perquè si, perquè m'agrada, perquè vull i em dóna la gana, perquè em surt de dins.

+1. Manifest del món de la cultura en suport de l'Alternativa Galega de Esquerda.

14+1 motivos polos que apoio a Alternativa Galega de Esquerda

Foto: @alternativagz

1. Porque confío en que AGE cumpra o que pregoa:  ser unha ferramenta da cidadanía, movementos sociais, plataformas, sindicatos e asociacións que formulan alternativas ao actual austericidio. Se esas alternativas se escoitan ben alto no Parlamento, as cousas cambiarán máis cedo que tarde.

2. Porque necesitamos un equivalente galego (non copia) de Mònica Oltra: que os que estafan ás galegas teñan pesadelos nos que unha parlamentaria lles canta as verdades.

3. Porque a complexa e rica identidade galega está moi presente na AGE.

4. Porque nunca choveu que non escampase: para superar o colapso da economía e do planeta fai falta comezar xa a construción dunha sociedade máis xusta entre todas.

5. Porque Manuel Rivas apoia a Alternativa. Non pode ser casual.

6. Porque as propostas económicas de AGE coinciden nunha enorme parte coas do grande economista crítico Vicenç Navarro.

7. Porque é preciso abrir as xanelas e que corra o aire fresco polo Parlamento, que aumente a pluralidade.

8. Porque a versión 2.0 de Beiras superou á versión inicial que algúns iamos ver aos mítins cando eramos adolescentes.
.

9. Porque as persoas de Anova e Esquerda Unida están demostrando ter os ollos e as orellas abertas á activación social e política que se está producindo en forma de indignación e novos movementos sociais mutantes e líquidos. A Alternativa Galega terá que ser forte e flexíbel á vez.

10. Porque a renovación de formas e fondos, a vontade cooperativa fronte á competitiva, está presente, grazas en parte ao Espazo Ecosocialista.

11. Porque o presidente do Seminario Galego para a Paz, Manuel Dios, forma parte da Alternativa.

12. Porque as persoas do BNG activarán a súa mellor vontade cooperativa e o seu mellor traballo ao ver que entre todas podemos gobernar mellor o país, ben engarzados os nosos brazos na extensa e variada sociedade do 99%.

13. Porque quero que a xogada de La Voz de Galicia de darlle cancha a Alternativa se lle volva en contra, e medre unha sociedade máis esixente e crítica, cunha maioría social que estea en contra dos privilexios dos grandes grupos mediáticos.

14. A razón incogombrábel: porque si, porque me gusta, porque me peta e quero e dame a gana; porque me sae de dentro.

+1. Manifesto do mundo da cultura en apoio á Alternativa Galega de Esquerda

"A min gústame pensar o 15-M como un ourizo" (Juan Gutiérrez)

Foto: Joan M. D.

 "A min gústame pensar o 15-M como un ourizo. Carne tenra e púas infinitas, a dimensión acolledora e incluínte e os nons. A púa mide a realidade desde o trato que recibe a miña dignidade humana. Isto asfixia ou estrangula a miña dignidade? Entón saco unha púa para picalo e respirar libremente, con independencia de se ten o seu obxectivo a cinco centímetros ou ten que cruzar tres galaxias (a dación en pago ou a autoxestión). O mesmo nome "indignados" arrinca da palabra dignidade. O 15-M define a realidade desde a dignidade, non en que medida a levo dentro, senón como a atopo encaixonada, maltratada e ferida polos poderes que manexan o mundo. E convida a calquera a sumarse como un máis partindo das feridas que cada cal sofre na súa dignidade. Isto viuse claro nas marchas a Madrid en xuño de 2011 que ían recollendo os diferentes agravios en asembleas polas vilas e o campo."

Unha interesante entrevista de Amador Fernández-Savater ao investigador e asesor pola paz Juan Gutiérrez, sobre "o inimigo", a violencia, o 15-M, o 25-S... Certo é que Gutiérrez refírese aos animais ourizos e non aos vexetais ourizos, mais non me digades que non engaiola a comparación.

Entrevista a Juan Gutiérrez: "O 15-M non converte en inimigo aquilo que rexeita"

Por min e todos os ciclistas

Son eu coa bicicleta
que fago rodar o planeta
son eu coma unha frecha
se ves pasar unha estela
a calma de novembro
a man unha balsa de aceite
só vexo tías boas
e pousos de petróleo

Vou esquivando pedriñas
baches e sumidoiros
coma unha formiguiña
empuxo a xeosfera
unha hora en Angola
media hora en Filipinas
ódianme os taxistas
as vellas peatonas

Por min e todos os ciclistas
que cunha bicicleta
fan circular as cousas
esta melodía
estas catro notas

Antònia Font - Per jo i tots es ciclistes (Vostè és aquí)

We love you

I know geopolitics is a very complex subject. Economy too. But in the end we're people, aren't we? What about 99% people demanding peace and justice all around the world? Does it sound "poking rainbows"? Well, I prefer rainbows rather than bullets. And you?

Què és una ouriceira?

A ouriceira do souto paterno

Una ouriceira és una construcció tradicional per guardar els ourizos(1) de les castanyes al mateix souto(2) al qual es recullen. Consisteix en una paret baixa de pedra (d’un metre i mig a dos metres de diàmetre i de dos d’alçada, aproximadament) amb una entrada en un dels punts, a la qual se li posa de vegades una petita porta. A l’interior es deixen els ourizos encara sense obrir que es treuen del mateix castanyer amb una avaloira(3) o taloira per a posteriorment cobrir-los de fulles seques de castanyer, de manera que es poden conservar durant mesos. Posteriorment es treuen per l’obertura amb un angazo(4) o amb un pal amb forma de pinça anomenat petela. A algunes zones de Lugo també s’anomenen uriceiras, uricieiras o corripas.

(1) ourizo s.m. 1. Closca exterior amb espines que conté les castanyes del castanyer. (Traducció del Diccionari RAG)
(2) souto s.m. Terreny poblat per castanyers. (Traducció del Diccionari RAG)
(3) avaloira s.f. Pal fet amb una branca llarga, moltes vegades també de castanyer, per sacsejar el castanyer i que caiguin les castanyes (Collita pròpia)

(4) angazo s.m. Instrument agrícola format per un mànec llarg acabat en un dels extrems per un pal travessat que té dents de fusta o de ferro formant una espècie de pinta. (Traducció del Diccionari RAG)

Una ouriceira es una construcción tradicional para guardar los ourizos(1) de las castañas en el mismo souto(2) en el que se recogen. Consiste en una pared baja de piedra (de un metro y medio a dos metros de diámetro y de dos de altura, aproximadamente) con una entrada en uno de los puntos, a la que se le pone a veces una pequeña puerta. En su interior se dejan los ourizos aún sin abrir que se sacan del mismo castaño con una avaloira(3) o taloira para posteriormente cubrirlos de hojas secas de castaño, de manera que se pueden conservar durante meses. Posteriormente se sacan por la abertura con un angazo(4) o con un palo en forma de pinza llamado petela. En algunas zonas de Lugo también se llaman uriceiras, uricieiras o corripas.

(1) ourizo s.m. 1. Envoltura exterior con espinas que contiene las castañas del castaño. (Traducción del Diccionario RAG)
(2) souto s.m. Terreno poblado por castaños. (Traducción del Diccionario RAG)
(3) avaloira s.f. Palo hecho con una rama larga, muchas veces de castaño, para sacudir el castaño y que caigan las castañas (Cosecha propia)

(4) angazo s.m. Instrumento agrícola formado por un mango largo acabado en uno de los extremos por un palo atravesado que tiene dientes de madera o de hierro formando una especie de peine. (Traducción del Diccionario RAG)

Unha ouriceira é unha construcción tradicional para gardar os ourizos das castañas no mesmo soutocastiñeiro cunha avaloira ou taloira para posteriormente cubrilos de follas secas de castiñeiro, de xeito que se poden conservar por varios meses. Posteriormente sácanse pola apertura cun angazo ou cun pau en forma de pinza chamado petela. En zonas de Lugo tamén se lles chama onde se recollen. Consiste nun valadiño circular de pedra (dun e medio a dous metros de diámetro e dun de altura, aproximadamente) cunha entrada nun dos puntos, na que ás veces se lle pon unha portiña. No interior déitanse os ourizos aínda sen abrir que se chimpan do propio uriceiras, uricieiras, ou corripas.

Da Wikipedia: http://gl.wikipedia.org/wiki/Ouriceira

O realismo mata

Foto: Mònica Oltra

Non será o feito de cualificar a outras persoas como demasiado optimistas o que fai que un mundo mellor nunca se materialice?

A inmensa maioría da poboación adulta está desexando que madures dunha vez, que perdas a ilusión por unha sociedade máis xusta. Queren que sexas coma eles e elas, moi realistas, buscando argumentos polos cales a orde establecida é imposíbel de cambiar. É imposíbel que a non corrupción sexa norma entre os gobernantes. É imposíbel que España sexa un estado máis democrático. É imposíbel que o Lazarillo de Tormes aquí e Fraga alá deixen de pesar como lousas de chumbo sobre as nosas cabezas.

E entón revírome e volvo á mesma pregunta daqueloutro día entre tapas: se todo é imposíbel para que demo vives? Vives co único obxectivo de manterte vivo? Vale. Moi animal. Pero moi pouco humano.

Morte ao realismo.

Fronte Optimista Democrática vencerá e os corvos só serán preciosos paxaros negros, nunca máis aves de mal agoiro a recortar orzamentos porque esh la única sholución poshible.

Avante toda!

Actualización 02.10.2012

Un amigo dime que atopou a banda sonora desta anotación. Aquí vola deixo, logo:

As rabuñaduras do 25-S | Les esgarrapades del 26-S

Imaxe: @justacreep

É curioso ver como os medios internacionais tratan o rodeo ao Congreso de onte en Madrid. Simplemente falan de grande manifestación anti-austeridade. Dese xeito, paréceme, equipárana a todas as protestas contra os recortes de Grecia, Portugal e Italia, en cada país coas súas características. E, visto desde esa perspectiva, as manifestacións non deixan de ser "danos colaterais" da estafa á que nos teñen sometidas. É parte do xogo, como un maltrador que entende que o seu maltratado lle solte algunha rabuñadura.

Porén, penso que algo está cambiando. Os cambios profundos son lentos. Pero entre a “poboación pasiva” cada vez teñen máis lexitimidade as alternativas á política de desprotección e expolio ás desfavorecidas que se nos quixo vender como única posíbel. Sabiamos que o 25-S o PPSOE non ía “disolverse e entregar as actas”, e que hoxe 26-S Juancar de Borbón non vai entregar a escopeta nacional de Froilán e marchar a Grecia para non voltar. Pero Rajoy e Rubalcaba e tantos outros comezan a estar nerviosos. Eu prefiro que vivamos nunha sociedade sen medo, pero polo momento non está mal que deixe de estar o medo exclusivamente na sociedade traballadora. Polo menos que lles escozan un pouco as rabuñaduras, que sintan un mínimo temor a que se lles infecten. Creo que iso é novo.

És curiòs veure com els mitjans internacionals tracten el cercle al Congreso d'ahir a Madrid. Simplement parlen de gran manifestació anti-austeritat. D'aquesta manera, em sembla, l'equiparen a totes les protestes contra les retallades de Grècia, Portugal i Itàlia, a cada país amb les seves característiques. I, vist des d'aquesta perspectiva, les manifestacions només són "danys col·laterals" de l'estafa a la qual ens tenen sotmeses. És part del joc, com un maltractador que entèn que el seu maltractat l'esgarrapi una miqueta.

Tanmateix, penso que alguna cosa està canviant. Els canvis profunds són lents. Però entre la "població passiva" cada cop tenen més legitimitat les alternatives a la política de desprotecció i espoli a les desafavorides que se'ns ha volgut vendre com a única possible. Savíem que el 25-S el PPSOE no "es dissoldria i entregaria les actes" i que avui 26-S el Juancar de Borbó no entregarà l'escopeta nacional de Froilà i marxarà a Grècia per no tornar. Però Rajoy i Rubalcaba i tants altres comencen a estar nerviosos. Jo prefereixo que visquem en una societat sense por, però de moment no és mala cosa que la por deixi d'estar exclusivament a la societat treballadora. Almenys que els hi coguin una mica les esgarrapades, que sentin una mica de temor de que les feridetes s'infectin. Crec que això és nou.

Una parte de la Iglesia Católica se une al #25S ;)

The King of Spain and @masaenfurecida | El Rey y @masaenfurecida

Foto: The 4th Media

In the style of the spanish twitter star @masaenfurecida: Juan Carlos de Borbón says that we must row together towards the existence of a distinction between the King and the subjects. He want us to row together in the direction of being swindled, all together in the direction of losing our right to have an universal education and a health education system. He want us to row together towards the worst combination of economic neoliberalism and ethic retrogradation.

We say no. We are citizens and we want to be free. We want to form free countries, free nations and free states. Self-determination and republics. Freedom, equality and fraternity.

Como diría @masaenfurecida: Juan Carlos de Borbón propone que rememos todos juntos en la dirección de que siga existiendo la diferencia entre Rey y súbditos. Que rememos todos juntos en la dirección de dejarnos estafar, todos juntos en la dirección de perder el derecho a la educación y a la sanidad universales. A remar todos juntos en la dirección de la peor combinación de neoliberalismo económico y retrogradación ética.

Pues no, somos ciudadanas que queremos ser libres. Que queremos configurar pueblos, naciones y estados libres. Autodeterminación y repúblicas. Libertad, igualdad y fraternidad.

La Razón: El Rey alerta contra quienes alientan «disensiones» y persiguen «quimeras»

Nano-crítica: "A Short History of Nearly Everything"

A Short History of Nearly Everything by Bill Bryson

My rating: 5 of 5 stars

Todo ser humano debería ler este libro. O planeta, a evolución, a ciencia, o tempo, o espazo... O libro nalgún momento perde ritmo, cando se para demasiado nas pelexas entre uns científicos e outros, pero ten algúns toques de humor freaky brillantes que o compensan. Un 10.

Every human being must read this book. The planet, the evolution, science, time, space... Sometimes the book loses its flow, specially when the author gives all the details of the arguments between scientists, but this is compensated by the freak sense of humor of the writer. Excellent.

View all my reviews