18 de decembro de 2017

My electoral campaign: fuck fear


My electoral campaign: fuck fear.
Crumbs no longer feed us,
now we want the whole leaf of bread.
We have a future, we remember
We have fire in our hands to weave story
Our hands show a long way
Living means taking sides.
We don't want smoke, we don't want shortcuts.
We are not here to fly flags.
We count on you, you can't let us down.
A day "one" to start again.
Seafarers, river people, mountain people.
We will have it all and we will talk about life.
We are going far, there will be plenty of us.
Pushing forward. Who sows rebellion, reaps freedom.
Do no let the fear win.
Tomorrow is ours today.
You and I, taking the horizon.

17 de outubro de 2017

Lume



Está lonxe a terra que arde. Pero non vou quedar sen palabras.

Claro que se pode xestionar mellor o monte. E claro que unha mellor política forestal podía ter evitado as catro mortes humanas destes últimos días. E seguro evitaría parte do empobrecemento ecolóxico que sofre Galicia. Pero para actuar mellor precisamos un Goberno que queira identificar, recoñecer e comunicar os feitos. As verdades.

E non. A historia dos gobernos de Galicia e de España desde 1978 é unha sucesión de mentiras.

OTAN, de entrada non.
Iraq ten armas de destrución masiva.
Non se pode falar de marea negra.
Son casos aillados de corrupción.
Apoiarei o Estatuto que aproben os cidadáns de Cataluña.
España entrou na Champions League da economía mundial.
Non fallaron os sistemas de seguridade.
A Policía e a Garda Civil actuaron con proporcionalidade.
Non houbo referendo.
Os lumes son culpa de terroristas incendiarios.

Con todo, as mentiras non se sosteñen se hai suficientes cidadáns procurando as verdades. A maioría dos cataláns xa dixeron prou ao Estado de Mentira. A andamiaxe construida chafalleiramente sobre fosas comúns franquistas esborállase no seu extremo oriental.

Ábrense incógnitas en Galicia e en España. Ou non? Algúns galegos imos perseverar na procura das verdades. Aínda que chova. Aínda que queime.

6 de novembro de 2016

Medios e educación, dobre vía



Alén de territorios concretos, cómo enriquecer o mundo dende todos os recunchos. Dúas vías sobrevoan en círculos como paxaros transparentes: medios de comunicación e subsistemas educativos. Mellores, que favorezan a diversidade e a integración respectuosa e desexada.

Medios. Nas nosas mans, economicamente solventes. Aprendido en Catalunya, suxerido por Mònica Terribas recentemente: creación dun universo referencial propio, que se insira no global mais que plasme a nosa óptica. O humor aí ten forza absoluta. Esencial: que falemos do que nos queremos, non do que queren eles. Máis importante que a opinión suxerida é a selección de temas sobre os que discutimos.

Educación. Moito que facer. Todos os grans de area, todas as formigas contribúen. De 0 a 99 anos. E o que veña. Educación en intelixencias múltiples, educación en valores democráticos e en xustiza social. Educación en dereitos humanos. E practicalo. Traballo titánico de cada persoa.

Os esforzos nesas dúas direccións poden ser frustrantes ás veces, supoño, mais non vexo outra solución para acabar cos Rajoys e Trumps e Mays e LePens e ManuelValls e Cospedales. E imos necesitar esforzo tectónico e tempo estrutural. E moita cultura cooperativa, intúo. E mentres, cada un vivir a súa vida, tamén. Find the balance. Case nada.

Son reflexións, non receitas, non encargos, non leccións. Alguén concorda?

13 de setembro de 2016

Sede de escribir



23 de xaneiro de 2014.

14 de decembro de 2014.

23 de marzo de 2015.

13 de setembro de 2016.

A sede de escribir rebordou os reloxos axustados, británicos pero sobre todo desexados. E a Forza 3 adianta polo carril do medio para atopar o seu burato, no que remollarse e saír con algas nas orellas e crema de sol de outono chuvioso nos brazos.

Cos meus novos superpoderes e lendo a Manuel Rivas, isto era totalmente inevitábel. Non podo reter a paixón por desmoldalo todo. Ter morriña do futuro. Mentres haxa Davides de Manzaneda haberá ouriceiras.

23 de marzo de 2015

Diferente

Diferente, por riba das expectativas.

As letras de Joan Miquel Oliver non se entenden.

Aterrizaxe en Marte con fochancas e pozas. Sorprendentemente, osíxeno de sobra. E auga!

14 de decembro de 2014

Descarga


Descarga, canaliza, libera, queima, respira, molla, reacciona, pisa, ergue, sacha, chuza, rabea e sorrí.

[Foto: digboston (cc)]

23 de xaneiro de 2014

Boicot a Coca-Cola


Dous mil catorce
espreguízase
a modo
na ouriceira.

Quere ser optimista
pero para iso
ten que bloquear
todas as páxinas dos xornais.

Se se aílla, entón,
non sofre, non escoita
o contexto socioeconómico.

Mais non pode evitar o eco daquela canción
que soaba na escola,
eu quero ter un millón de amigos
e así máis forte poder cantar.

Coca-Cola despide
setecentas cincuenta traballadoras.

Xa atopaches o teu nome entre as latas?