30 de novembro de 2006

Sé creativo | Sigues creatiu

Aquí tedes unha explicación sinxela e moi entretida do que son as licenzas Creative Commons e cales son as súas vantaxes. E de paso estreo a posibilidade de colgar animacións flash en Blogaliza.
(Pulsa Segue a ler para vela)

Aquí teniu una explicació senzilla i molt entretinguda del que són les llicències Creative Commons i quins son els seus avantatges. I de pas estreno la posibilitat de penjar animacions flash a Blogaliza.
(Pulsa Continua llegint per a veure-la)

28 de novembro de 2006

As sete e media | Les set i mitja


Media_httpjenesaispop_bugql



_Tristeza_ /"Es un tema de este año, compuesto entre febrero y marzo. Al principio no funcionaba cuando cantaba la letra yo sólo, porque quería mostrar distintas visiones de un mismo hecho, así que me di cuenta de que necesitaba un interlocutor. Hice un experimento con aparatos del ordenador y el resultado fue espectacular. Creo que lo más interesante del tema es saber quién es el que interactúa, la tristeza, tú mismo, etc. Soy de la opinión de que la tristeza es realmente el motor que nos mueve. Al principio nos paraliza, sí, pero después nos mueve porque no queremos conocerla nunca más. Así que muchas veces la tristeza es una gran consejera. Siempre la tenemos guardada... hermosa y preparada para actuar"/.

Dártelo es mi privilegio
y como te lo doy,
te lo podré quitar
un corazón no es para siempre
a veces tienes q devolverlo...

-la noche es mágica también, no?-
-y trágica.
me pasaba las horas
acariciando mi herida
se me iban los días....-

no me pidas q te espere
por que siempre q espero
estoy persiguiendo

Yo intentaba escrutar las estrellas
mientras tu te pintabas las uñas de los pies

si, te veré surfear de nuevo
con tu traje de sirena
y tu tabla plateada

en una habitación con vistas...
con una desconocida que conocí

en mi búsqueda de la felicidad
me vi interrumpido por la metafísica

escribo sobre ti desde hace mucho
incluso antes de conocerte

y si no te veo aquí
te veré en mis sueños....

tengo mi tristeza siempre ahí
escondida
poniéndose guapa
y cuento con ella
para que me sepa guiar
más allá de ti
más allá de mi

22 de novembro de 2006

Máis TV en galego. Por qué non? | Més TV en gallec. Per qué no?

[gv data="WXaUWu-afjM" width="425" height="350"][/gv]


Media_httpwwwmuseocas_ivfgg



Na veira do Miño
-E os da banda d'alá son máis estranxeiros
que os de Madrí?
(Non se soupo o que lle respondeu o vello)


Do álbum Nós (Museo Castelao)
Máis información na web da Plataforma para a Recepçom das Televisoes e Rádios Portuguesas na Galiza. (PRTRPG?)


A la ribera del Miño
-I els de l'altra banda són més estrangers
que els de Madrid?
(No se sap que li va contestar el vell)


De l'àlbum Nós (Museo Castelao)
Més informació a la web de la Plataforma para a Recepçom das Televisoes e Rádios Portuguesas na Galiza. (PRTRPG?)


21 de novembro de 2006

Ponlle son á túa vida! | Posa-li so a la teva vida!


Media_httpwwwgenbetac_dlgan


Media_httpwwwmightyse_awpes



Había tempo que non facía un comentario webndogámico. Hoxe é o día. Porque despois de probar varios sistemas como myFabrik e xDrive, que resultaron un fracaso, redescubrín Twango, que creo que tiña infravalorado.

Twango pode convertirse no teu disco duro web infinito. A única limitación de almacenamento é que non podes subir máis de 250 MB ao mes. Porén, non hai un límite "total" (nin 2 nin 5 nin 25 GB). Por exemplo: poderías subir un disco enteiro en mp3 e aínda che quedaría o 80% da capacidade do mes!

Ten unha presentación tipo Flickr ou 23 Photo Sharing, mais adaptado a fotos, música, vídeos e documentos de todo tipo. Podes organizar os teus arquivos en canles, que fan a función de cartafois. Estas canles poden ser públicas ou privadas e podes crear tantas como queiras. No caso das canles privadas, podes compartir un arquivo só coa persoa que ti queiras, introducindo o seu email. É interesante o feito de que podes ter o mesmo arquivo en varias canles á vez, coma se fosen as labels do Gmail.

A segunda cousa da que quería falar ten que ver co título da anotación: Podcast.

Como xa estaba motivado co tema multimedia, ocurríuseme se habería algún xeito de colgar os arquivos de audio de Twango no blog. E si! É posible. Fíxeno de dúas maneiras. Unha, con Odeo, que é un servizo ben interesante. A outra, máis sinxela, foi activar o engadido (plugin) podPress ao blog. E eu que non sabía nin que existía.

E despois desta ensalada de nomes, unha última cousa. A partir de agora tentarei que en cada anotación poidades escoitar algo. Comezamos coa rumba catalá máis bailada no meu cuarto.

Feia temps que no feia un comentari webndogàmic. Avui és el dia. Perquè després de provar diferents sistemes com ara myFabrik i xDrive, que han resultat ser un fracàs, he redescobert Twango, servei que havia infravalorat.Twango pot esdevenir el teu disc dur infinit. L'única limitació d'emmagatzemament és que no pots pujar més de 250 MB al mes. No obstant això, no hi ha un límit "total" (ni 2 ni 5 ni 25 GB). Per exemple: podrias pujar un disc sencer en mp3 i encara et quedaria el 80% de la capacitat del mes!

Té una apariència tipus Flickr o 23 Photo Sharing, però adaptat a fotos, música, vídeos i documents de tot tipus. Pots organitzar els teus arxius en canals, que fan la funció de carpetes. Aquests canals poden ser públics o privats i pots crear tants com vulguis. En el cas dels canals privats, pots compartir un arxiu només amb la persona que t'interesi, introduïnt el seu email. És interesant el fet que pots tenir un mateix arxiu en diferents canals a la vegada, com si fossin les labels del Gmail.

La segona cosa de la qual volia parlar té a veure amb el títol de la anotació: Podcast.

Com que ja m'havia motivat amb el tema multimèdia, se m'havia acudit si hi hauria alguna manera de penjar els arxius d'audio de Twango al blog. I sí! És possible. Ho he fet de dues maneres. Una, amb Odeo, que és un servei ben interesant. L'altra, més sencilla, ha estat activar l'afegit (plugin) podPress al blog. I jo que no sabia ni que n'existia.

I després d'aquesta amanida de noms, una última cosa. A partir d'ara intentaré que en cada anotació pugueu escoltar algo. Comencem amb la rumba catalana més ballada a la meva habitació.

11 de novembro de 2006

Negando a maior | Negant la major


Media_httpmediatwango_jckjz



.cat


Extret de la carta de J. Valls i Morato al director de La Vanguardia:

"En la polèmica suscitada a casa nostra referent a si és més democràticament legítim que governi el lider més votat, nego la major, això és: que Artur Mas sigui el líder més votat.

No m'he begut l'enteniment: tots els votants d'Iniciativa per Catalunya tenien molt clar (Joan Saura no se n'havia amagat mai) que si el votaven, aquest cap de llista maldaria per tal d'aconseguir que José Montilla esdevingués president de Catalunya. Per tant, totes les persones que es van inclinar per aquesta opció ho van fer perfectament conscients que apostaven pel líder socialista com a primera autoritat de la Generalitat. De segur que part de l'èxit electoral de Joan Saura rau en aquesta estratègia, que va conferir utilitat a una opció relativament minòritaria i que possiblement va arrabassar-li tres escons al PSC.

És obvi que les persones que directament van donar suport a Montilla també desitjaven que aquest polític cordovés fos el nou president de la Generalitat de Catalunya. De forma que 12 d'Iniciativa més 37 del PSC és igual a 49 diputats. Mentre que Mas nomes en va sumar 48.

Desenganyem-nos, Montilla és el president que s'estimen més els catalans. Hom pot objectar que Montilla i Saura són dos liders que representen dos partits diferents. Ben cert. Però què són Duran i Mas o, si es vol, Convergència i Unió? "

.gal


Extraído da carta de J. Valls i Morato ao director de La Vanguardia:

"Na polèmica suscitada na nosa casa referente a se é máis democraticamente lexítimo que goberne o líder máis votado, nego a maior, é dicir: que Artur Mas sexa o líder máis votado.

Non toleei: todos os votantes de Iniciativa per Catalunya tiñan moi claro (Joan Saura non o ocultou nunca) que se o votaban, este cabeza de lista esforzaríase por acadar que José Montilla chegase a presidente de Catalunya. Polo tanto, todas as persoas que se inclinaron por esta opción fixérono perfectamente conscientes de que apostaban polo líder socialista coma primeira autoridade da Generalitat. Seguro que parte do éxito electoral de Joan Saura radica nesta estratexia, que lle conferiu utilidade a unha opción relativamente minoritaria e que posiblemente lle rabuñou tres escanos ao PSC.

É obvio que as persoas que directamente deron apoio a Montilla tamén desexaban que este político cordobés fose o novo presidente da Generalitat de Catalunya. De forma que 12 de Iniciativa máis 37 do PSC é igual a 49 diputados. Mentres que Mas só sumou 48.

Deseganémonos, Montilla é o presidente que prefiren os cataláns. Pódese obxectar que Montilla e Saura son dous líderes que representan dous partidos diferentes. Certo. Pero qué son Duran e Mas ou, se se quere, Convergència i Unió? "

.mu


CHAMBAO pokito a poko

9 de novembro de 2006

Sen título | Sense títol


Media_httpspefotologs_ghmzz



.cat


Ments borrascoses. Fotos borroses. Dies espesos.

revifar v. tr. Fer adquirir nou vigor, nova vida, (a una cosa decandida, que semblava pròxima a finar). Ventant fort, el revifaràs, aquest foc. || pron. La meva germana, amb els aires de muntanya, s'ha revifat tota. Revifar-se una flama.

Sense filtre.

.gal


Reconquistando o meu espazo cun sorriso de liberdade.

.mu


VIVE LA FÊTE - grand prix

9 de outubro de 2006

Susana


Media_httpspefotologs_jjipc


.gal


Amor compartido, Leonor. Síntoo pero tes unha dura competidora.

E un minipunto para Huecco.


Amor compartit, Leonor. Ho sento però tens una dura competidora.

I un minipunto per a Huecco.


.mu


SUSANA SEIVANE alalá de vilalba

15 de setembro de 2006

A agradábel sorpresa da aparición das botelhas de Suso de Toro | L'agradable sorpresa de l'aparició de les ampolles de Suso de Toro


Media_httpmediatwango_owzxg


.gal


Esta mañá chuviosa a informática sorriume, amosoume a súa parte máis amábel. Permitiu que atopara, entre montes de cedés con arquivos de todos os tipos, aqueles cachiños de arte que foron as Botelhas ao mar de Suso. Durante moito tempo lía unha e outra vez moitos daqueles escritos, centrándome unha e outra vez naqueles parágrafos que máis me gustaban. Nese mesmo CD atopei un documento de texto co nome "Algunhas frases". Déixovolas encoladas ao final desta anotación.

As sete primeiras "botelhas" xa foron recopiladas no seu momento por unha boa persoa, anónima, iso si. Posto que non conseguín contactar de ningunha maneira co blogueiro, creei un novo blog, botelhaaomar.blogaliza.org, onde cada certo curto tempo mandarei unha das botellas varadas no meu ordenador de volta ao mar binario. Podedes deitar alí tamén as botellas que queirades, cheas de comentarios.



.cat


Aquest matí plujós la informàtica m'ha somrigut, m'ha ensenyat la seva part més amable, M'ha permès trobar, entre muntanyes de cedés amb arxius de tot tipus, aquells trocets d'art que van ser les Botelhas ao mar d'en Suso. Durant molt de temps llegia una vegada i una altra molts d'aquells escrits, centrant-me un cop i un altre en aquells paràgrafs que més m'agradaven. En aquest mateix CD he trobat un document de text amb el nom "Algunhas frases". Us les deixo enganxades al final d'aquesta anotació.
Les set primeres "botelhas" ja van ser recompilades en el seu moment per una bona persona, anònima, però. Ja que no he pogut contactar de cap manera amb el blocaire, he creat un nou blog, botelhaaomar.blogaliza.org, en el qual cada cert curt temps enviaré una de les ampolles varades al meu ordinador perquè tornin a la mar binària. Podeu deixar allà també les ampolles que vulgueu, plenes de comentaris.

______________________________________




Algunhas frases:

E quem dixo que nom houbo ou hai sereias no mar e na terra? Os mesmos que dim que nom hai meigas.

Que viva é a vida que nos leva. Mesmo quando já renunciaras à esperança, entra como louca pola janela e revolve a casa toda.

EU DE RAPAZ ERA TAM POBRE QUE NEM PARA UMHA BANDEIRA TINHA, FIZEM UMHA DE TERRA. De miúdos um amigo ensinou-me umha bandeira proibida, primeiro olhou a um lado e a outro assegurando-se de que ninguém nos via e logo com a ponta do sapato riscou no chão da terra um rectángulo e umha banda que o atravessava em diagonal. E depois explicou-me que os dous lados eram brancos e a banda azul. Logo apagou-na cuidadosamente com o sapato.
Assim que nom preciso de muitos metros de bandeira nem de espingardas,
tambores e trombetas militares nem de vozes de mando e posiçom de firmes. Se eu quero, quando ninguém me vê, nada mais preciso de umha pouca terra onderiscar a bandeira com a ponta do sapato, e já. Mesmo num campo de concentraçom pode a gente ter umha bandeira assim. E cada um fai a que prefira.

"ALVARITO". O político que lhe escreveu um recente discurso ao Rei da Espanha, outro político, e que este leu para o mundo cantando as glórias do castelhano, afirma que este idioma nunca foi imposto, nem na América colonizada nem aos galegos, bascos, cataláns. Tampouco houvo conquista e colonizaçom, os nativos americanos morrêrom sós depois de escavar nas minas e trazer para a Europa voluntariamente prata e o ouro. Tampouco houvo imposiçom aos nenos nas escolas espanholas. Nom houvo tampouco franquismo. Ademais, é certo o que nos aprendêrom de meninhos na escola, que Espanha é una, grande e livre. Tal como vai a cousa as minhas ideas, a minha cultura acabara prohibida de novo. O meu nome na clandestinidade foi "Alvarito", ¿terei de ir pensando outro?

INTERNET É OUTRO ENREDO PARA FUGIR DO SILÊNCIO, PARA EVITAR ESTAR EM PRIVACIDADE COM NÓS PRÓPRIOS. Estou aqui, estás aí e escapamos de nós. A nossa vida é um fluir entre bandas sonoras, ruídos e imagens, sempre a escapar da vida.

ESQUECEMOS QUE A LIBERDADE NUNCA SE TEM, SEMPRE SE LOITA POR ELA. Agora reaparece o nacionalismo espanhol franquista, mas esta vez nom com a ponta do fusil do Exército senom por meios parlamentares, e ficamos surpreendidos, como é que volta o passado, se já passou? Esquecemos lembrar sempre, e ensinar-lho aos nossos filhos, que hai que ser sempre antifascistas, que hai que ser sempre antifranquistas.

Este é o tempo da xente leve, incolora, inodora e insípida. O meu puto tempo.

.mu


FIONA APPLE when the pawn

9 de setembro de 2006

geologia 2.0 | xeoloxía 2.0


Media_httpwww23hqcomx_dvzvj


Benvinguts al curs 2006/2007.

Quan vaig començar la carrera encara pagava les fotocòpies en pesetes...

Proximament xuletes 2.0 de geologia : )


Benvidas ao curso 2006/2007

Cando comecei a carreira aínda pagaba as fotocopias en pesetas...
Proximament chuletas 2.0 de xeoloxía : )

31 de agosto de 2006

31 de agosto: Día dos Blogs | 31 d'agost: Dia dels Blogs

Hai xa dous anos que o israelí Nir Ofir lanzou a iniciativa de unir todos os blogueiros dispersados polo globo co propósito de dar a coñecer novos autores, puntos de vista e enlaces novidosos para a comunidade. A súa proposta consistiu en que todo titular dunha bitácora publique no 31 de agosto, un artigo recomendando 5 novos blogs, preferentemente diferentes á súa propia cultura, punto de vista e posición. A xornada de hoxe, convértese nun día para o coñecemento de novos blogueiros e experiencias afastadas do propio contorno máis habitual.

22 de agosto de 2006

O chacachá do tren

El tracatrà del tren


Media_httpwww23hqcomx_gsrmk



Busquen, comparen, e se atopan algo mellor, avísenme:

Campaña 2006 RENFE vs. Tren Estrella Galiza-Catalunya 2006 RENFE

Eu non quería, mais a actualidade manda.

Busqueu, compareu, i si trobeu alguna cosa millor, aviseu-me:

Campanya 2006 RENFE vs. Tren Estrella Galiza-Catalunya 2006 RENFE

Jo no volia, però l'actualitat mana.

Nunca Máis

[gv data="DtfbpcvmEMQ&NR" width="425" height="350"][/gv]

20 de agosto de 2006

Adeus paisaxe?

Adéu paissatge?






Seguramente xa é demasiado tarde para parar esta desfeita mais eu, por se acaso, deixo aquí a miña opinión.

Non podo crer que "a estas alturas de século XXI" (*topicazo) se siga adorando ao Deus Cemento deste xeito.

O que van facer no Parque de Rosalía de Castro é, como diría aquel peculiar profesor de autoescola, unha auténtica paletada.

Pola paisaxe, por Lugo, pola natureza, polos nos@s futur@s fill@s: asina.

Segurament ja és massa tard per aturar aquest desastre. Tot i així jo, per si un cas, deixo aquí la meva opinió.

No puc creure que "en aquestes alçades de segle XXI" (*topicaç) se segueixi adorant el Déu Ciment d'aquesta manera.

El que faran al Parc de Rosalía de Castro és, com diria aquell peculiar professor d'autoescola, una autèntica paletada.

Pel paissatge, per Lugo, per la natura, pels nostres futurs fills i filles: signa.

12 de agosto de 2006

Xaneiro na praia

Gener a la platja





Foto dende Ultrasonica

Y tu piel es blanca
como esta mañana de Enero
demasiado hermosa como para ir a trabajar
y sin pestañear
hablamos con la jefa en cuento chino
y como niños
nos volvemos a acostar.

Se supone que debía ser fácil
tienes frío
pero a veces
lo hago un poco difícil
perdona
suerte
que tu ríes y no te enfadas
porque eres más lista
y menos egoísta
que yo.

Todavía tienes frío
bueno
cierra los ojos un minuto
que te llevo a un lugar.

Imagina una calita
yo te sirvo una clara
es verano y luce el sol
es la costa catalana
y estamos tranquilos
como anestesiados
después del gazpacho
nos quedamos dormidos
mirando el Tour de Francia
en la típica etapa
donde Lance gana
imponiéndose al sprint
con un segundo de ventaja
en el último suspiro
colgándose a sus hombros
el maillot amarillo.
De nuevo el chiringuito
un bañito
helado de pistacho
y partida al futbolín
lanzamos unos frishbies
jugamos unas cartas
y acabamos cenando
sardinas y ensalada.
Bebemos dorados
hablamos callados
la Luna la sal
tus labios mojados
me entra la sed
y pido una copa
y España se queda en cuartos
en la Eurocopa.

Pero nos da igual
hoy ganaremos el Mundial
subimos a casa
hacemos el amor
y sudamos tanto
que nos deshidratamos
el tiempo se para
el aire no corre
mosquitos volando
y grillos cantando
y tú a mi lado
muriendo de sueño
cansada contenta
me pides un cuento
y yo te lo cuento
más bien me lo invento
te explico que un niño
cruzó el universo
montado en un burro
con alas de plata
buscando a la estrella
llamada Renata
que bailaba salsa
con un asteroide
llamado Julián
Rodríguez de Malta
malvado engreído
traidor forajido
conocido bandido
en la Vía Láctea
por vender estrellas
independientes
a multinacionales
semiespaciales
y te duermes...

Al principio
como siempre
dormimos abrazados
y cuando ya suspiras
me retiro a mi espacio
Me gusta dormir solo
a tu lado
De la cama
Esta cama
Hoy repleta de mantas
En esta mañana
Fría
Fría
Fría
Congelada
Congelada

1 de xullo de 2006

17 de xuño de 2006

O neno tesoira


Media_httpmalodeatura_gijvf



Eu xa teño claro o meu voto no "referéndum": "O neno tesoira" de Rumborrachera. Viva o charneguismo ben entendido!

Aclaración: non podo participar no referéndum do Estatut. Disque non se pode ser galego e catalàn á vez.

Ja tinc clar el meu vot al "referèndum": "O neno tesoira" de Rumborrachera. Visca el  xarneguisme ben entès!

Aclaració: no puc votar al referèndum de l'Estatut. Sembla ser que no hom pot ser gallec i català a la vegada. 

12 de xuño de 2006

Somos unha potenzia!

Som una potènzia!

[gv data="5odonPjxBW8" width="425" height="350"][/gv]

Sigo poñendo ligazóns comentadas brevemente, porque ese mal costume de examinar aos estudantes non me permite máis luxos.

Semella que ultimamente teño fixación coa xente que nos fai rir e pensar. Eis a nova: Carlos Blanco será o Buenafuente galego (ou convertirá a Buenafuente no Carlos Blanco catalán). Dillei!

Segueixo ficant enllaços comentats breument, perqué aquest mal costum d'examinar els estudiants no em permet més luxes.

Sembla que darrerament tinc fixació amb la gent que ens fa riure i pensar. Aquesta és la notícia: Carlos Blanco serà el Buenafuente gallec (o convertirà a Buenafuente en el Carlos Blanco català). Dillei!