24 de abril de 2012
20 de abril de 2012
Carta al ciudadano Felipe de Borbón, por Iván Rivera
18 de abril de 2012
Activité de comprehension orale
- Le general Franco est vraiment une figure decissive historiquement et politiquement pour l'Espagne. Il à sue nos en sortir de notre crise [sic] de 1936, après ça il à joué politiquement pour nos en sortir de la Deuxieme Guerre Mondial est, a part de ça, pendant 30 ans il a mis les bases pour le developement de nos jours, que même vous pouvez constater.
- Et pour vous, personnelment, que represente le General Franco?
- Pour moi c'est un example vivant, jour à jour, par son developement patriotique en service de l'Espagne et, pour ça, j'ai pour lui une très gran afection e admiration.
30 de marzo de 2012
#30M
Algun dia, potser, tindré un fill o una filla. No m'agradaria que creixés en una mercadocràcia, en una porcràcia, i guardés a dins seu un punt d'odi cap a la nostra generació, per haver permès que ens robessin, que els hi robessin, els pocs drets que ens quedaven.
Aspiro a que entre totes deixem a les nostres filles un món millor del que vam rebre dels nostres pares.
No podem exigir-nos menys. I som el 99%.
29 de marzo de 2012
20 de marzo de 2012
Qué gobierno quiero yo para España
Pues bien, quiero comenzar mi intervención diciendo qué gobierno quiero yo para España y qué gobierno no quiero yo para España.
Yo quiero un gobierno como el que preside Jaume Matas en Baleares en este momento. Ése es el gobierno que yo quiero para España.
Y qué es lo que no quiero: pues un gobierno como el que había antes de que Jaume Matas fuera el presidente de Baleares.
Sigan votando ao PP. Sigan mercando El Mundo. E sobre todo, voten a CiU para que lle regale ao PP o control dos medios, que acaban de demostrar a súa habilidade para xestionalos. Que siga a festa.
14 de marzo de 2012
Soño dunha noite bancaria
Soñei esta noite que un bo día as galegas se fartan do circo da nomenclatura bancaria e da impunidade duns poucos directivos a coller a mans cheas e apertadas os cartos de todos os cidadáns. Tanto se fartan os galegos que deciden darlle unha volta ao tambor das moedas e poñen varios conceptos do revés.
O fundamental: agora non son os bancos especuladores os que non dan crédito ás persoas. Son as persoas as que non dan crédito aos bancos especuladores. Escóitase ao fondo da xunta de accionistas de "NovaNonCaixaGalegaNovaGaliciaNCGEVO3,1416Bank" un berro profundamente revolucionario: "Amiguiños si, pero a vaquiña polo que vale!". É o sinal: nese momento comeza o goteo de aperturas de contas e depósitos na Caixa Rural Galega, en Triodos Bank, en Fiare. Pronto os bancos especuladores comprenden por fin o que é un dano colateral: perden clientes a esgalla.
Chegados a este punto, ábrese una bifurcación propia dos bos libros de aventuras. Se queres que os bancos especuladores reaccionen positivamente, pasa á páxina 34. Se pola contra cres que non reacciónarán a esta nova situación, pasa á páxina 56.
Páxina 34: O banco innombrábel ten aínda moitos cartos, pero perdeu todo o protagonismo na sociedade. Síntese como un reprodutor de vídeo VHS, esquecido debaixo dun aparello moito máis moderno e útil para a sociedade: a banca ética, a banca cooperativa. Tal é o panorama para o banco innombrábel que decide facer unha maniobra de alto risco: cambia o nome por enésima vez e pasa a chamarse Banco de Vidro. En Galiza e no estranxeiro hai certo desconcerto con este nome. O Banco de Vidro explica o seu proxecto: vai ser un banco totalmente transparente e cooperativo, que se vai amoldar á sociedade e vai optar sempre polo beneficio da maioría. Que outra cousa tería sentido? Fin.
Páxina 56: O banco innombrábel ve como os seus novos competidores, Caixa Rural Galega, Triodos Bank, Fiare, teñen a simpatía da maioría da poboación, e decide contraatacar co que mellor sabe facer: unha conta co 25% de interese + unha termomix premium advance plus! Entra unha xubilada co seu neto á oficina do banco innombrábel de Boimorto e o director recíbeos cun tenso e esperanzado sorriso. Fala o neto: "señor director, só vimos para dicirlle que teño memoria histórica, sabe o que iso significa?". E, sen máis, a avoa máis fachendosa do mundo e o seu neto marchan da oficina debatindo cal das tres opcións bancarias lle convén máis á sociedade: Caixa Rural Galega, Triodos Bank ou Fiare. A oficina de Boimorto do banco innombrábel fecha aquel mes. O banco innombrábel fecha o mes seguinte. Ao director do banco innombrábel aplícanlle o que se coñece naquela altura como "Lei Islandia". Fin
Foto: crinklecrankle (cc)
A despedida do Chispazo | El comiat del Barcelona Atlàntica
O Chispazo, o espazo geek do Barcelona Atlántica, pon o seu sistema operativo en modo hibernación.
Participar con esta intermitente sección no Barcelona Atlántica fíxome vivir, aínda que soe grandilocuente, algúns dos momentos máis felices da miña vida. Podédelo comprobar cando queirades: “a maxia da radio” existe.
No Chispazo chegamos a construir tal ensalada de nomes interneteiros e informáticos que moitos pensariades que inventamos aquí un idioma novo. Clementine, Tumblr, Evernote, Ubuntu, Mobile World Congress, Conachan, Pidgin, Diaspora, C’mmons baby.
O que pretendín co Chispazo foi achegar o meu punto de vista de apaixoado da informática, do software libre e das redes sociais para facervos a todos partícipes.
Teño a sensación de que nos últimos meses estase producindo un punto de inflexión en internet. Se aqueles tempos de Olé, Terra, Lycos e Messenger eran a infancia da Rede, as explosións de Google e Facebook foron a nosa adolescencia.
Se cadra agora estámonos facendo maiores de idade. Algúns pensamos que Google comeza a ser “evil”, en contra dos seus principios iniciais. Facebook sae a bolsa cunha burbulla máis grande que a inmobiliaria. E o máis importante: os EUA e todos os gobernos cómplices do mundo disparan os seus lanzachamas contra a transmisión horizontal de cultura: onte foi Megaupload, tanto ten o nome, hoxe será o Peer 2 Peer e non van parar até que fagan de Internet o Centro Comercial máis grande do universo.
A non ser que nós, as cidadás e os cidadáns, nos resistamos con todas as nosas forzas. Defendamos a neutralidade da rede, utilicemos o software libre e sobre todo, construamos redes libres.
Eu, que son así de arrogante, defino “rede libre” como calqueira aportación a Internet coa intención de aumentar os dereitos das persoas, dese 99% que din nos Estados Unidos. Haberá que usar Facebook ou Twitter para chegar ao máximo número de persoas, pero hai que construir ferramentas independentes fortes: hai que levantar unha Diaspora, n-1, unha Identi.ca, unha Praza Pública, un Sermos Galiza, un Vilaweb, un Rue 89, vitaminar o Ubuntu, inundar a Wikipedia, a Vikipèdia e a Galipedia. E por suposto temos que inventar entre todos mil ferramentas máis, para reverdecer mil primaveras máis; nas redes.
Contra a filosofía das redes libres, que para min é moi semellante á do software libre, só hai un inimigo forte: a inercia, a preguiza. Pero, ¡qué carallo!, ¿quen vai cambiar o mundo se non o facemos nós? ¿non somos xente nova? ¡Pois veña, máis leña verde a ver se se ve ese fume!
Até sempre e grazas ao Barcelona Atlàntica e moi especialmente a Silvio Falcón por fracer agromar “O Chispazo”.
E lembrade, quedamos hoxe nas Redes e nas Prazas!
Derradeiro capítulo do programa | Darrer capítol del programa: Barcelona Atlàntica
13 de marzo de 2012
8 de marzo de 2012
Con Lego todo é posíbel | Amb Lego tot és possible
1 de marzo de 2012
29 de febreiro de 2012
Al telenotícies, un dia qualsevol:

(via @antoniitalo)
Exercici d'agudesa visual: quina de les dues meitats de la imatge superior es correspon amb la imatge inferior (foto de la manifestació a Barcelona en defensa de la universitat pública #29F)?
Down and Out in Paris and London
22 de febreiro de 2012
21 de febreiro de 2012
18 de febreiro de 2012
Jo també em pixo de riure | Eu tamén mexo coa risa
Per això demà em manifestaré públicament contra aquesta reforma laboral, i m'oposaré a qualsevol mesura que acceleri l'expoli que els dirigents de les grans empreses estan fent dels diners i les llibertats de la immensa majoria de la població mundial. El PP i el PSOE fan cara de Pedro Piqueras per augmentar el shock. Doncs a mi no m'agafareu. Jo em pixo de riure. Demà, als carrers.
- 10:45hrs. Pl Universitat: Uni+IES
- 11:00hrs. Pl. Catalunya: CGT, En Lluita i altres
- 11:30hrs. Enric Granados amb Diagonal: Bloc crític: iaioflautes, feministes indignades i altres
- 12:00hrs. a Jardinets de Gràcia. Centrals sindicats
I que no diguin mai més que no hi ha alternativa.
1. Impostos progressius: Qui més té ha de pagar una proporció més gran a la redistribució de la riquesa. Impostos al capital i especialment a l'especulació financera.
2. Persecució real al frau fiscal: "El 76 del fraude está en empresas que facturan más de seis millones de euros, pero el 80 por ciento de los funcionarios de Hacienda están destinados a controlar a los trabajadores" (Jesús Barcelona, delegat del sindicat de tècnics de Hisenda).
Por iso mañá voume manifestar públicamente contra esta reforma laboral, e oporeime a calquera medida que acelere o expolio que os dirixentes das grandes empresas están facendo dos cartos e as liberdades da inmensa maioría da poboación mundial. O PP e o PSOE poñen cara de Pedro Piqueras para aumentar o shock. Pois a min non me ides coller. Eu mexo coa risa. Mañá, nas rúas.
E que non diguen nunca máis que non hai alternativa.
1. Impostos progresivos: Quen máis ten debe pagar unha proporción máis grande á redistribución da riqueza. Impostos ao capital e especialmente á especulación financieira.
2. Persecución real á fraude fiscal. "El 76 del fraude está en empresas que facturan más de seis millones de euros, pero el 80 por ciento de los funcionarios de Hacienda están destinados a controlar a los trabajadores" (Jesús Barcelona, delegado do sindicato de técnicos de Facenda).
16 de febreiro de 2012
O mundo dos maiores

Foto CC BY-SA: pawpaw67
Neuronas desconcertadas.
O capitalismo non trae as felicidades prometidas.
Sons de porras.
O mundo dos maiores,
os maiores,
os maiores son eses que falan seriamente
e abroncan aos seus fillos,
non se sabe por que.
saltarei dun a outro
como Biralbo
pero intentando non esmagar a ninguén contra as vías.Construir algo vivo
no lecer
é máis utópico que a socialdemocracia.Este pseudopoema
parece escrito
por un neno de trece anos.
Como ten que ser.
14 de febreiro de 2012
Choivaterapia | Plujateràpia
CC BY 2.0: anthonylavado
Aínda non se inventou a palabra "choivaterapia", pero coa de magufadas que comemos con patacas todos os días, non ha tardar moito algunha empresa en rendibilizar tamaño concepto.
Eu o único que quería é compartir con todas e todos vós un truquiño para facilitar a concentración, sentírmonos máis relaxados e evitar en parte as interrupcións de compañeiras de traballo.Trátase simplemente de descargar a "canción" Rainy Mood: 34 minutos de choiva suave pero persistente, con algúns tronos lonxanos, sobre todo ao principio, e algún paxariño atrevido de cando en vez.Unha vez tes a pista no teu ordenador, pos os auriculares et voilà, xa estás aillado do mundo exterior (máis ou menos aillado en función do volume ao que axustes a choiva).Diría, se fose director de mercadotecnia, que Rainy Mood está especialmente indicado para galegos que habitan en lugares onde se poden contar cos dedos das mans os días do ano que chove.E lembrade: a min funcióname.Rainy Mood "online" | rainymood.comRainy Mood para descargar | 4sharedEncara no s'ha inventat la paraula "plujateràpia", però amb la quantitat de magufades que ens mengem amb patates cada dia, no tardarà gaire alguna empresa a rendibilitzar aquest genial concepte.
Jo l'únic que volia és compartir amb totes i tots vosaltres un truquet per facilitar la concentració, sentir-nos més relaxats i evitar en part les interrupcions de companyes de feina.
És simplement descarregar la "cançó" Rainy Mood: 34 minuts de pluja suau però persistent, amb algun tro llunyà, sobretot al principi, i algun ocellet agossarat de tant en tant.
Un cop tens la pista al teu ordinador, poses els auriculars et voilà, ja estàs aïllat del món exterior (més o menys aïllat en funció del volum que ajustis la pluja).
Diria, si fos director de mercadotècnia, que Rainy Mood està especialment indicat per a gallecs que habiten en llocs on es poden comptar amb els dits de les mans els dies de l'any que plou.
I recordeu: a mi em funciona.
Rainy Mood "online" | rainymood.com
Rainy Mood para descargar | 4shared
6 de febreiro de 2012
Rajoy está nunha falla oceánica.
Foto: Tamara De la Fuente
Rajoy é tan mediocre...
Tedes que ler a Entrevista de Bea a Emilio José para disquecool








