11 de abril de 2007

Don't Copy That Floppy

De acordo, o software libre é unha marabilla, mais non ten tanto flow. Quero unha versión co Rey del Pollo Frito.
D'acord, el programari lliure és una meravella, però no té tant flow. Vull una versió amb el Rey del Pollo Frito.

[gv data="zOBroA2NPNY" width="450" height="375"][/gv]

(via genbeta)

29 de marzo de 2007

Tectònica









Media_httplh6googlees_jaoji

De Xabre

De tots els moviments geològics que marquen el futur de la Terra no hi ha cap imatge més salvatge i més violenta que la contemplació dels llençols freds d'un llit desfet després de la combustió de l'amor.

Joan Barril, 27.03.07

24 de marzo de 2007

Festival de primavera '07









Media_httplh6googlees_kwngv

De Galiza Primavera

Do que atopou Einés Cando visitou a arca do faiado
Do diario poético? de Einés Andrade

Chámome Einés Andrade. Mido un metro sesenta e dous e peso cincuenta e seis quilos. Levo gafas. Gústame o papel cuadriculado, os nomes de lugares, o queixo, as árbores, a pintura de Magritte, os gatos, a cor verde, os crebacabezas, nadar, as cerdeiras cando botan flor, remexer nas librarías, as estrelas filantes, as películas chinesas, as películas de Humphrey Bogart, a auga, ter tempo, Estocolmo, o viño, os bicos, escachar a rir ata que me doa o ventre, a poalleira, os ordenadores, a poesía de Rilke e de Sicart, o jazz, limpar a fondo e ordenar os armarios, as conversas con respostas picantes e rápidas, os amorodos, o vento, a utopía. Detesto as anécdotas para presumires de que estiveches e fuches, os grans que ás veces me saen na cara, o arroz con leite, os homes con bigote, as opinións lixeiras, os tópicos que se repiten ata que acabas pensando que son verdade, as persoas que fan a segunda pregunta antes de que respostes á primeira, as flores de plástico, os zapatos de tacón, a pornografía, a goma de mascar, as vodas, as primeiras comuñóns, os accidentes de tráfico, a violencia doméstica, a violencia salvaxe, as cancións de moda, as cancións que non se poden cantaruxar, o Nadal, os eucaliptos, aceptar o que din sen preguntarme. Punto e á parte.

Teño vinte e sete anos, a idade da decepción, sempre oín que era unha idade difícil. Levo cinco anos longos facendo unha tese de doutoramento sobre Descartes, un filósofo francés do século XVII que durante a carreira me gustou moito. Hoxe non me di nada. Non creo que a Descartes lle gustasen os gatos, o cal fai máis tensa a nosa relación. Son de raza branca e heterosexual, aínda que os heteros teimen en deixarme soa e aborrecida. Por agora tiven, máis ou menos en serio, tres mozos e medio, e non penso ter máis. Iso non quere dicir que non estea namorada, que o estou, aínda que nin a ti, querido diario, che hei dicir quen é, que é mellor que ninguén o saiba, nin sequera el, que de todos os xeitos sairame mal, coma sempre. Ademais, que saia mal ou ben non importa, que a sorte do amor é sentilo.

Herba Moura
Teresa Moure

A galiña azul: parte 2

Elixín este anaquiño porque me parece que é a definición da solidariedade:

"¿A que non adiviñas o que pasou? Pois o día anterior alguén discorreu que a mellor maneira de arranxar as cousas sería tinguir de azul tódalas galiñas do pobo, pintándolles de vermello cinco plumas da á dereita e despois soltalas arredor da galiña azul de Lorenzo. Como nós non temos galiñas na casa, eu fun mercar unha á feira de Allariz e tinguina de azul tamén. Cando chegaron os gardas atoparon tanta galiña igual que non sabían cal era a de Lorenzo."

Grazas.

14 de marzo de 2007

Un crack









Media_httplh4googleco_hsgvy

De Cousas

Encántame presumir de fractura de falanxe, como competiamos en número de puntos de sutura cando eramos pequenos.

M'encanta presumir de fractura de falange, de la mateixa manera que de petits competiem en nombre de punts de sutura.

12 de marzo de 2007

Florecer


Media_httpfarm1static_pqiae


foto: neregauzak en flickr

Dices que vengo que voy
Que siento que escucho que pertenezco
Que sirvo para mucho que me estremezco
Que mi mirada es limpia suave brisa
Que sientes el deseo de tenerme cerca
Que te distancias por miedo a perderme
Que el barrio es mas hermoso desde que apareci
Que soy la flor que alumbra el jardin
El viento que se lleva la señora luna
para que luzca el sol , mi amor
Hoy solo quiero decir…

Siento lo mismo por ti
El mismo sentimiento por ti

Que si que si que bien
Que me encanta escucharte
Adoro sentirte
Verte moverte y sorprenderte .. de pronto
Haciendote cosquillas en las rodillas
Que si que si que bien
Que me encanta escucharte
Adoro sentirte
El barrio es mas hermoso desde que apareciste
Que hoy luce el sol en mi corazon
Mi niña mi amor mi rayo de luz
El camino que lleva a tu casa es mi alegria
La primavera ha llegado a la ciudad
Y no sabes lo bien que me sienta mamá
Los dias tranquilos transcurren serenos
Tus pasos los mios peinando el sendero
¿Quien dijo que los muertos no iban a resucitar?
Hoy llego mas puro que el agua mineral
Tu cara tu casa tus ojos sonriendo mi cara
La brisa la mañana el sol por la ventana
La calma caricias tu respiracion
resuenan campanas desde el control
las nubes en el cielo y pasa un avion
dibuja una linea blanca algodón
tu almohada tus ojos tu mirada
estoy en tu casa adoro tu casa
cambio de color
pasa un avion traza una linea ahora de plata
de plata la medalla del subcampeon
Hoy gano tu ganas ganamos los dos
Hoy gano tu ganas ganamos los dos
Hoy gano tu ganas ganamos los dos
Esto no se para
Esto no se para
Esto no se para
Esto no se para
Esto no se para

[gv data="XP7cEp-FHs0" width="450" height="375"][/gv]
Facto Delafé Y Las Flores Azules - Mar El Poder del Mar

10 de marzo de 2007

Un xardín para gozar do diálogo | Un jardí per disfrutar del diàleg


Media_httpfarm1static_iqkfp


foto: smarlo en flickr
Entre tanto ruído, a conferencia de Santiago Vidal foi case un balsámo, tipo herba moura ou música de txalaparta. Ás veces áchase de menos escoitar a xente que sabe do que fala.

Dret penal d'excepció
Conferència sobre el cas d'Iñaki de Juana Chaos
Amb Santiago Vidal, magistrat de l'audiència provincial de Barcelona i membre de Jutges per la Democracia.
Organitza Associació d'Estudiants Progressistes
Lloc i hora Aula 16 de la Facultat de Dret de la UB, a les 12h
Més informació
www.aep.pangea.org


Por certo, xa sei que vou facer esta tarde, e non vai ser fomentar o odio. Vou dar un paseo polos xardíns de Ernest LLuch.


Durant l'acte, que va ser presidit per l'actual alcalde, Jordi Hereu, es va descobrir una placa amb el nou nom del solar, Jardins Ernest Lluch, la firma de l'homenatjat i la frase Un jardí per disfrutar del diàleg entre les persones, en al.lusió al caràcter "tolerant i sempre obert al debat" del dirigent socialista, tal com van recordar els assistents.
"Lluch va ser un gran curiós que estimava la història i el coneixement amb una forma d'avançar amb dignitat", va dir Hereu, que va comentar que el nom del catedràtic català perdurarà en el temps "en un espai públic entranyable de la seva Barcelona".
Els que van ser els seus veïns van glossar també la figura de l'historiador, que va lluitar durant bona part de la seva vida per aconseguir la pau a Euskadi. Per aquest motiu, la trobada es va acabar deixant anar un colom blanc.



(extraído de elperiodico.cat)

A galiña azul | La gallina blava





foto: http://www.filix.org/libros/prel/galina.html


Se me fixesen o típico cuestionario, ao chegar á proposición "Un libro infantil galego", diría: A galiña azul, de Carlos Casares.

Da galiña azul de Lorenzo, que pon ovos de cores e di "cocorocó" e por iso o alcalde a quere prender.

Cando poida contactar coa casa petrucial, completarei a homenaxe pendurando aquí un fragmento.

Si em fessin el típic questionari, en arribar a la proposició "Un llibre infantil gallec", diria: A galiña azul, d'en Carlos Casares.

De la gallina blava d'en Lorenzo, que pon ous de colors i diu "cocorocó" i per això l'alcalde la vol capturar.

Quan pugui contactar amb la casa petrucial, completaré aquest homenatge penjant-hi un fragment.

26 de febreiro de 2007

Histórias de ravaleiros

Histórias de ravaleiros é un gran blog sobre rumba e músicas adxacentes (Son Barcelona, dixeran unha vez en Radio 3) que vos recomendo dende xa. Achei alí este vídeo, dos máxicos Ojos de Brujo. A primeira verba que ven á miña mente para describilo é sobrecolledor. Espero que vos guste.

Histórias de ravaleiros és un gran blog sobre rumba i músiques adjacents (So Barcelona, van dir una vegada a Radio 3) que us recomano des d'ara mateix. He trobat allà aquest vídeo, dels màgics Ojos de Brujo. La primera paraula que vé al meu cap per a descriure'l és sobrecollidor. Espero que us agradi.


[gv data="OnMj80tAJ-Y" width="450" height="375"][/gv]

16 de febreiro de 2007

Como ser feliz en 5 pasos* | Com ser feliç en 5 passos*

1.- Escribe na barra de enderezos: elpais.com

2.- Fai click na pestana España

3.- Fai click na pestana Galicia

4.- Vai ao fondo da páxina e fai click no artigo do Manuel Rivas e/ou no do Suso de Toro

5.- Leo

*Só válido os venres, dentro do suplemento Luces. A Ouriceira non se responsabiliza da consecución da felicidade por parte de terceiros. Este consello parte da subxectividade, en caso de dúbida consulta co teu libreiro ou libreira.

1.- Escriu a la barra d'adreces: elpais.com

2.- Fes click a la pestanya España

3.- Fes click a la pestanya Galicia

4.- Ves al fons de la pàgina i fes click a l'article d'en Manuel Rivas i/o al d'en Suso de Toro

5.- Llegeix-lo

*Vàlid només divendres, dins el suplement Luces. A Ouriceira no es responsabilitza de la consecució de la felicitat per part de tercers. Aquest consell parteix de la subjectivitat, en cas de dubte consulta amb el teu llibreter o llibretera.

11 de febreiro de 2007

Até sempre, Alexandre | Fins sempre, Alexandre

[gv data="zt5i7VwZOhY" width="450" height="375"][/gv]
Sempre fun moi negado co futbolín. Mais a miña adolescencia non tería sido a mesma sen ese invento. En abril, xogarémoslle unha na súa honra.

Extraído da web oficial de Modesto Fraga Moure:

"A iso das once da mañá, coñecín a dramática noticia a través da chamada apenada e sentida dun bo amigo, o xornalista Santi Garrido. Desde entón non teño folgos de escribir, nin de falar, nin sequera de respirar. Foise o amigo, o exemplo moral, a principal atalaia dos fisterráns no mundo enteiro. E foise en silencio, sen que ninguén se enterara, tal como sempre vivíu: a modiño, discreta e dignamente."

"El foise sen facer ruído. Pero foise sabendo que os fisterráns, a súa Fisterra amada e, ás veces, tan inxusta, por fin, decidira apertalo cos brazos ben abertos. E iso é unha maneira feliz de despedirse. De bicar a terra. De disputar, nun man a man, a derradeira partida."

Sempre he estat molt dolent amb el futbolí. Però la meva adolescència no hauria estat la mateixa sense aquest invent. A l'abril, en jugarem una en el seu honor.
Extret de la web oficial de Modesto Fraga Moure:
"Cap a les onze del matí , he conegut la dramàtica notícia a través de la trucada apenada i sentida d'un bon amic, el periodista Santi Garrido. Des de llavors no tinc forces per a escriure, ni per a parlar, ni tan sols per a respirar. S'en ha anat l'amic, l'exemple moral, la principal talaia dels fisterrans al món sencer. I s'en ha anat en silenci, sense que ningú se n'adonés, tal i com sempre va viure: a poc a poc, discreta i dignament.
"I s'en ha anat sense fer soroll. Però s'en ha anat sabent que els fisterrans, la seva Fisterra amada i, de vegades, tan injusta, per fi, havia decidit abraçar-lo amb els braços ben oberts. I això és una manera feliç d'acomiadar-se. De besar la terra. De disputar, en un mà a mà, la darrera partida."

8 de febreiro de 2007

E se pomos o acento en Somalia? | I si posem l'accent a Somàlia?


Media_httpuploadwikim_wpemc


Foto: wikipedia.org


"Contra a desinformación, a sobreinformación e a censura", oíase nunha canción de Fermín Muguruza. Que eu non tivera nin idea de que o exército dos EEUU bombardea Somalia débese seguramente a unha combinación dos tres factores criticados naquela frase.

Así que hoxe fixen dous descubrimentos: un positivo, o periódico L'Accent, e dentro deste un macabramente negativo:

"O 2007 preséntase como un ano difícil para a poboación somalí, que comeza o ano recibindo bombas dos EEUU baixo o coñecido pretexto da loita contra o terrorismo."

"Desgrazadamente para o goberno republicano, algúns residentes das zonas nas que choveu metralla clarificaron que había 84 mortos, 70 dos cales serían pastores nómadas, segundo a ONG Intermon-Oxfam."

"Esta constatación provocou unha denuncia por parte da UE, aínda que non tivo ningún tipo de transcendencia."

Detrás dos bombardeos, coma sempre, o petróleo:
"( ... ) o acceso ao porto de BAb el-Mandab; este porto é o acceso meridional do mar Roxo, é dicir, que por esta zona pasa un 25% da produción de petróleo mundial."

"Contra la desinformació, la sobreinformació i la censura", se sentia en una cançó de Fermin Muguruza. Que jo no tingués ni idea de que el exércit dels EUA bombardeja Somalia es deu segurament a una combinació dels tres factors criticats en aquella frase.Així que avui he fet dos descobriments: un de possitiu, el periòdic L'Accent, i dins d'aquest un de macabrament negatiu:

"El 2007 es presenta com un any difícil per a la població somalí, que ha començat l'any rebent bombes dels EUA sota el conegut pretext de la lluita contra el terrorisme."

"Malauradament pel govern republicà, alguns residents de les zones on va ploure la metralla van clarificar que hi havia 84 morts, 70 dels quals serien pastors nòmades, segons l'ONG Intermon-Oxfam."

"Aquesta constatació ha provocat una denúncia per part de la UE, tot i que no ha tingut cap tipus de transcendència."

Darrere dels atacs, com sempre, el petroli:
"( ... ) l'accés al port de Bab el-Mandab; aquest port és l'accés meridional del mar Roig, és a dir, que per aquesta zona passa un 25% de la producció del petroli mundial."

31 de xaneiro de 2007

Telémaco crea

[gv data="m6uQmv8_8jg" width="450" height="375"][/gv]

A música máis hipnótica do planeta, Dr. Think e Mike Rolling, ou como conseguir que 71 minutos de gravación (Outótono) pasen voando.
La música més hipnòtica del planeta, Dr. Think i Mike Rolling, o com aconseguir que 71 minuts de gravació (Outótono) passin volant.



Alvaro Pardo es el alma de Telémaco y tiene un secreto. Su libertad sonora es inaudita, poco común. Quizás para algunos suicida en este mundo en el que las etiquetas van por delante de los fundamentos y el talento. Dr. Think practica un libertinaje musical adquirido como propio tras enormes noches de emoción y apretón de ganancia en cabinas extrañas y lejanas, tras largas madrugadas ampliando frente a los technics su armario sónico... toda una vida pensando/buscando sonidos, en atmósferas, en la música mayestática, digital y ensoñadora. Es cosa de buen gusto. Desde el mejor y carnal funk setentero; hasta el breakbeat más garajero, pasando por el minimal de alto octanaje y el hip-hop que tanto ama este gallego funde, auna y con doctorado autodidacta consigue que los ritmos más sincopados y rupturistas viaje sin colisión en sus sets. Vinilos cálidos, almas circulares, galeradas de sueños deambulan en sus viajadas maletas. Saltó de su amada tierra patria –esa Galicia adorada y amable pero salvaje que engulle a sus hijos a base de chapapote, intolerancia y años de dictadura cultural- para compartir su estilo libre, su emergencia sonora con los mortales. Ha sido y es residente en las mejores salas patrias y otras situadas en lugares como Latinoamérica. Los festivales más exquisitos reclaman sus servicios y la crítica especializada lo coloca en su punto de mira como una de las apuestas electrónicas más emocionantes y sorprendentes en estos albores de siglo 21. Paralelamente, y además de su otra aventura confesable en Safari Orquestra, es el motor del grupo Telémaco. Aquí comparte desvelos con sus amigos el músico Mike Rolling y el vdj Marcos (input select) con ambos nos regala un viaje audiovisual en el que la fusión de lo digital con lo doméstico y lo cinéfilo da como resultado un sonido sensual, raro, entrañable... siempre sorprendente. Su primer disco es mágico, inusual, arriesgado.. así es Outótono. No se si realmente escucharían en la cuna las mismas nanas que Penélope cantó a Telémaco, lo que es seguro es que se cayeron a la marmita del sonido mestizo y adecuadamente confuso. Esta apasionante pasaje sonoro, registrado en directo en Pontearéas, es una bofetada de aire fresco al sistema, al minimaleo y a los cuatro productores cool de siempre que siguen aburriendo al personal, mientras gente como Telémaco se divierte, innova, recupera y compone un elenco de temas que sonrojaría a más de uno. Alvaro Pardo tenía un secreto y durante estos días lo compartirá con todos los que se acerquen a disfrutar de su mágica forma de entender la música contemporánea. Volar no es solo cosa de brujas.

Fernando Fuentes (TRAX, STAF, ROLLING STONE, KLUBBERS.) Extraído de CUAC FM

E por riba o novo traballo estará inspirado pola Terra, con tres partes: cortiza, manto e núcleo. Non morredes de ganas de escoitalo? Eu si.
I a sobre el nou treball estarà inspirat per La Terra, amb tres parts: escorça, mantell i nucli. No us moriu de ganes de escoltar-lo? Jo si.

30 de xaneiro de 2007

Nobody expects the Spanish Inquisition!

[gv data="yxfg8xcZFYs" width="450" height="375"][/gv]Un clásico, un Stairway to Heaven, case. Chamádame chulo!

Un clàssic, un Stairway to Heaven, gairebé. Digueu-me flipat!

28 de xaneiro de 2007

Semana branca | Setmana blanca


Media_httplh5googlees_zcnkb



Este templo é o que menos me gusta de Gaudí. Ergo Gaudí é un crack.

Aquest temple és el que menys m'agrada de Gaudí. Ergo Gaudí és un crack.